نمایشگاه سی سرو
نمایشگاه از تنوع نسبی برخوردار بود. کارهای دوستان را تقریبا میشناختم و میخواستم ببینم بقول معروف کدامشان خودشان را شکسته اند و از قالبهای همیشگی شان بیرون آمده اند . خالقی همچنان به بیان صریح علاقه دارد که به ظن من نمیتوان آنرا واقعا گرافیک دانست. ابهام و ایهام تقریبا در کارهای خالقی نیست و تقریبا کلاژ مصداقهای مصرف شده تکنیک غالب آثار خالقی است.
اما کارهای بازدار در این میان بعضا بین مصداق و مفهوم در حرکت اند و برخی کارهای خوب هم در این میان دیده میشود. کارهای میری اما تنوع سبکی مناسبتری دارد . اما با وجود نزدیک شدن کارهای میری به مفهوم سفارشها به نظر میرسد پتانسیل خط و نگارش خطوط ایرانی هنوز در کارهای میری آزاد نشده است.
امکان تحلیل تصویری آثار در این وبلاگ وجود ندارد . چرا که تحلیلها بهتر است همراه با تصاویر پسترها باشد. به عنوان مثال در یکی از پسترها به خوبی قلم در حال پرواز زنجیر و پلاک را با خود به عرش میبرد که مفهومی زیبا و پرداختی هنرمندانه است. در پستری دیگر میبینید که جشنواره شعر با تصویری رئال از چند قلم و یک پارچه سرخ - شبیه سربند - به تصویر کشیده شده در حالی که این تصویر سعی د رالقای عریان مفهوم شعر با استفاده از عکس قلم دارد. و هنرمند تلاشی برای غور در مفهوم شعر ندارد. این اشتباه در پستر آسمان و درخت هم افتاده است. میری سعی ی در غور در مفهوم درخت دارنده آسمان نکرده است . در پستری دیگر پستر فراخوان طراحی با استفاده از حروف گنجانده شده در قالب صورت یک رزمنده و زیر یک کلاه خود پی افکنده شده است. این نوع استفاده از حروف بی توجه به مفهوم سفارش داده شده که فراخوانی ایده طراحی چندان مخاطب را درگیر خود نمیکند. به خصوص که از حروف بصورت متقارن - رو به بالا و رو به پایین - استفاده شده . اینجا فونت حروف نقشی د رانتقال معنا ندارند که جای تامل دارد. هنرمند به انرژی خط و فونت توجه چندانی نداشته .
پسترهای گرامیداشت سی سالگی هفته دفاع شاید ضعیفترین پسترهای نمایشگاه باشد. ترکیب خط بنایی نه القای ایستادگی دارد و نه القای آرامش! و در پستری دیگر پوزیتیو و نگاتیو تصویر سرباز فضاهای نامتناسب ناخوشایندی را در پستر فراهم آوزده است.
بهرحال نفس حرکتهای تیمی برای هنرمندان اقلیم تعهد برکت خواهد داشت و امید میرود با کارگاههای نقد پستر این حرکت نوجویان عرصه گرافیک و طراحی پستر را از تجربه تلاشگران بهره مند کند.