کنفرانس بیداری اسلامی برگزار شد. آنهم نه از ناحیه دولت بلکه دبیری همایش بر عهده مشاور امور بین الملل رهبر انقلاب بود و به تعبیری جور تنبلی نظام دیپلماتیک را این بار حوزه رهبری کشید. ولی گذشته از این . این کنفرانس از معدود اقدامات جهانگیر سیاسی سالهای اخیر ایران بود. اقدامی که با هوچیگریهای طیف حاکم دولت فاصله داشت و لذا با تدبیر.هوشمندی.خرد.و سیاست ورزی بالای همراه بود. من به مصداق خوشتر آن باشد که سردلبران گفته آید در حدیث دیگران .بالشخصه نشانه به هدف نشستن تیر قدرتمند ایران را در مقابله با این نشست و در ترور برهان الدین ربانی میبینم. به نظر میرسد ایالات متحده و اقمارش مجبور شدند از دنباله های آمریکا که همیشه روی نیمکت ذخیره جنایت ورزی آماده هستند برای جبران موج خبری و البته موج مدیریتی این کنفرانس استفاده کنند. و ترور ربانی پیامی به ایران است. پیامی که نشان از خشم استکبار دارد و شنیدن پیام این کنفرانس را توسط آنان تایید میکند. و پیامی سراسر قلدری و خالی بندی !! است برای رهبران انقلابهای اسلامی منطقه که مبادا به ایران خیلی نزدیک نشوند!! همین اتفاق در مقیاس کوچکتر زمانی اتفاق افتاد که آمریکا برای دخالت در افغانستان ناچار به دخیل نمودن ایران در مذاکرات صلح شد و وقتی با نفوذ فزاینده ایران مواجه شد برای اثبات شنیدن پیام این قدرت و البته برای مقابله با آن دست به ترور احمدشاه مسعود زد. چرا که آن زمان هم مسعود به عنوان مبارز قدرتمند و البته مورد عنایت ایران راهی اروپا شد و در پارلمان اروپا سخنرانی کرد و کم مانده بود گزینه اصلی ریاست جمهوری آتی افغانستان باشد. گزینه ای که حمایت ایران و اروپا را به همراه داشت.

به هر حال این کنفرانس به موقع و بجا برگزار شد و امیدوارم برکات آن در هماهنگی نیروهای مردمی انقلابات منطقه جبران محدودیتهای سیاسی ایران را برای حمایت از انقلابها بنماید. از هوشمندی رهبر انقلاب برای این حرکت باید ممنون بود.