فیلم- انیمیشن - شاهزاده روم را دیشب دیدم. و البته با امید و کمی دلهره پسرم  و همسرم را به تماشای اثر بردم. امید از آن جهت که پیرنگ داستان قوی بود و میتوانست مایه قوت داستان باشد و ترس از آن جهت که نمیدانستم کارگردان برای مواجهه کودکان به عنوان مخاطب اصلی با موضوعات ثقیلی مانند بردگی ، کنیزی ، خیانت ، ازدواج ، عشق ، بچه دار شدن چه تدبیری بکار برده است.

اثر عملا از حیث قوت تصویر سازی  خوب و بلکه بسیار خوب و مایه مباهات است. ولی پسر 5 ساله من به عنوان مخاطب اصلی اثر از دقیقه بیست به بعد کاملا حوصله اش سررفت و ارتباطی با اثر نمیگرفت.  طبیعتا برای من شیعه منتظر ظهور میتوانست اثر زیبا باشد ولی برای مخاطب عمومی و بخصوص کودک بسیار اثر خام وضعیفی است . تعلیقی در داستان  وجود ندارد . و حتی ایده تقابل خفاش و پروانه هم خوب در نیامده و فقط متخصص نماد و کارشناس نقد فیلم ممکن است این تقابل را فهم کند . و تا آخر فیلم هم حتی همسرم نمی دانست این خفاش نقش بد دارد یا خوب ؟؟؟

برای ضعف جدی این اثر در حوزه فیلمنامه بسیار تاسف خوردم. خصوصا که یکی از مهمترین سکانس های اعتقادی شیعه را بیان کرده بود.  شخصیت پردازی خنثای امام معصوم ع امام یازدهم به رغم جوان بودن حضرت احتمالا تنها به دلیل متهم شدن به نشان دادن شخصیت معظم له باعث شده بود مخاطب کودک و نوجوان هیچ برداشت خاطره انگیزی از امام عزیز و جوان حضرت امام حسن عسگری ع نداشته باشد.

فروش بالای این فیلم و اعتماد خیل مدارس به این اثر مسوولیت دنیوی و اخروی تولیدکنندگان اثر را  دوچندان خواهد کرد. که امید وارم از پس این اعتماد برآیند.