بنام دوست

از اینها که بگذریم . فرزند خاک فیلمی از مقوله دفاع مقدس است. و میتواند مصداق تذکر رهبری معظم به حاتمی کیا در دیدار فیلمسازان باشد مبنی بر اینکه حالا حالاها گنج جنگ دست یافتنی است. و فقر سوژه نخواهیم داشت.

فیلم روایت نسبتایکدستی دارد. و اگر آهنگر را کارگردانی نمادگرا بدانیم. باید روی نمادهای زیر فکر کرد . زن کردی که آبستن است.که میتواند زن نماد مظلومیت کردها باشد و بچه نماد آینده !. مرد کردی که عینکی است و من نتوانستم دلیل عینکی بودنش را بدانم. ماشین قراضه ای که نماد زنگار گرفتگی رابطه دو ملت طرفین مرز میتواند باشد. و زنی که برای ورود به دنیای شهید باید چادر سیاه را کنار بگذارد و لباس مندرس ولی شاد کردی بپوشد. مرد کرد عراقی که پا ندارد و عملا به عنوان نماد غیرت کرد عراقی زمین گیر شده است.

بنابراین با این نگاه فیلم معنای عمیقتری پیدا میکند.

اما فارغ از نگاه نمادپردازانه. فیلم بازیهای نسبتا روانی دارد. از موسیقی خوبی بهره مند است. و گاه دیالوگهای معناداری دارد.

میتوان دیدن فیلم را به دیگران هم توصیه کرد.